در هشتادوسومین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، این کارزار اعتراضی، به ۵۰ زندان ایران گسترش یافته است و بیش از دهها نفر دیگر به این حرکت اعتراضی پیوستهاند. زندان دهدشت برای نخستین بار به این کارزار پیوسته شده است.
بر اساس آمار منتشرشده، تنها در مردادماه امسال ۱۶۶ نفر در زندانهای ایران اعدام شدهاند؛ قربانیانی که شامل زنان و حتی کودکان بودهاند.
هفته گذشته نیز ۳۱ نفر دیگر، از جمله یک زن، جان خود را در پای چوبهدار از دست دادند. دو تن از این افراد در شهرهای کردکوی و بیرم لارستان در ملا عام اعدام شدند؛ اقدامی که ناظران میگویند با هدف ایجاد هراس و عادیسازی خشونت صورت گرفته است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیانیه تازه خود، این روند را نشانهای از «گسترش سایه مرگ بر سراسر کشور» دانسته و تأکید کرده است که حکومت با «عادیسازی خشونت و تحمیل رعب» به دنبال تثبیت سرکوب سیاسی است.
در بیانیه این کارزار همچنین آمده است که زندان دهدشت نیز به جمع ۵۰ زندان پیوسته که در روز سهشنبه چهارم شهریور در اعتصاب غذا شرکت کردهاند.
امضاکنندگان کارزار اعلام کردهاند: «افزودن نام زندان دهدشت به فهرست این حرکت اعتراضی یادآور آن است که هیچ نقطهای از ایران از سایه اعدام در امان نیست.» در این بیانیه همچنین تأکید شده است که «اعدام راهحل نیست؛ اعدام نقض آشکار حق حیات و ابزاری برای تثبیت سرکوب سیاسی است.»
این بیانیه همچنین اقدام جنجالی تبدیل «قطعه ۴۱ بهشت زهرا» به پارکینگ را محکوم کرده است. این قطعه یادآور هزاران زندانی سیاسی اعدامشده دهه شصت است. بیانیه این اقدام را «تلاشی برای پاک کردن حافظه جمعی و جنایات دهه ۶۰» خوانده است. این اقدام شهرداری تهران از سوی نهادهای بینالمللی از جمله عفو بینالملل نیز محکوم شده است.
کارزار در بخش پایانی بیانیه خود تأکید کرده است: «اعدام راهحل نیست؛ اعدام نقض آشکار حق حیات و ابزاری برای ایجاد رعب و تثبیت سرکوب سیاسی است.»
شرکتکنندگان در کارزار از همه نهادهای بینالمللی و فعالان حقوق بشر خواستهاند صدای اعتراض زندانیان و مردم ایران را بازتاب دهند و برای توقف چرخه مرگ در ایران فشار بیشتری بر حکومت وارد کنند.
هشتادوسومین هفته کارزار روز سهشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۴ با اعتصاب غذای زندانیان در ۵۰ زندان، از جمله اوین، قزلحصار، قرچک، عادلآباد، زاهدان، تبریز، سنندج و دهدشت برگزار شد.
