پیمان ویان، رئیس مشترک پژاک در مصاحبه ای به حملات علیه مقر احزاب کورد در اقلیم کوردستان واکنش نشان داد و گفت: «رژیم ایران مانند ماری زخمی به همه جا حمله میکند. او با بیان آنکه ما یک طرف جنگ جاری نیستیم، گفت “ما خط سوم هستیم و تصمیم به جنگ یا صلح را خودمان با اتکای به مردم خود اتخاذ میکنیم.»
پیمان ویان در گفتگو با روزنامه ینی اوزگور پولیتیکا به حملات علیه مقر احزاب روژهلاتی در اقلیم کردستان واکنش نشان داد و با اشاره به کشاندن دامنه جنگ به منطقه توسط ایران و گروههای نیابتی آن که ضربات شدیدی متحمل شده اند، گفت “رژیم ایران مانند ماری زخمی به همه جا حمله میکند.»
رئیسمشترک پژاک اظهار داشت: «علت اصلی اینکه به احزاب کورد حمله میکند این است که آنها را برای خود خطرناک میبیند. رژیمهای حاکم بر ایران همیشه کوردها را یک تهدید بالقوه برای خود پنداشته اند. هر جریان و حرکتی بنام کوردها جرم تلقی شده و مجازات سنگین برای آن تعیین کرده اند. این همان رویکردی است که در قبال سایر خلقهای ایران داشته اند. اما به طرز ویژه ای به چشم جداییخواه به کوردها نگریسته اند، مانند اکنون. رژیم از قدرت کوردها میترسد و میداند که آنها بازیگران اساسی تغییر و تحول در ایران هستند. کوردها پروژەهایی برای دموکراتیک کردن ایران دارند.»
او در مورد تهدید اقلیم فدرال کوردستان نیز گفت “دستاوردهای جنوب کوردستان برای ما مهم هستند. با اینحال میبینیم که رژیم ایران در میانه جنگ، خاک باشور را آماج حملات پراکنده خود قرار داده است. در مورد پژاک، ما بیشتر نیروهایمان درون مرزهای روژهلات هستند. تهدید دولت اقلیم کوردستان فایده ای نخواهد داشت و جنگ را عمیقتر میکند”.
ویان درباره گزارش رسانەهای خارجی و اظهارات دونالد ترامپ در مورد کوردها گفت: «آمریکا برنامه خود را دارد و ما جنبشهای آزادیخواه خلقهای ایران برنامه های خود را داریم. پروژه ما، ایرانی دموکراتیک و کوردستانی آزاد است.»
او پژاک را در خط سوم که متکی به جبهه مردم است ترسیم کرد و گفت: «ما یک طرف این جنگ نیستیم. ما خط سوم هستیم و تصمیم به جنگ یا صلح را خودمان اتخاذ میکنیم. مردم بدون انتظار برای کسی باید خود را سازمان دهند. حرف آخر را مردم خواهند زد.»
ویان تکیه گاه فکری پژاک را جنبش زن زندگی آزادی توصیف کرد و با اشاره به بهای سنگینی که در زندانها، شهرها و کوهها برای رساندن رژیم به آستانه فروپاشی پرداخته شده است، گفت جامعه بەویژه زنان این رژیم را نمیخواهند و محرک اصلی تغییر آن هستند.
