با وجود اعدام دو عضو فعال کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در زندان قزلحصار، این حرکت اعتراضی زندانیان سیاسی در ۴۸ زندان کشور همچنان با انسجام و مقاومت ادامه دارد.
به گزارش کمپین «سهشنبههای نه به اعدام»، صبح روز یکشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۴، دو زندانی سیاسی به نامهای مهدی حسنی و بهروز احسانی اسلاملو که از فعالان اصلی این کارزار بودند، در زندان قزلحصار بدون اطلاع قبلی و بدون ملاقات آخر با خانوادههای خود اعدام شدند. روند قضایی این دو زندانی با انتقادات جدی از سوی نهادهای حقوق بشری همراه بوده و فعالان آن را ناعادلانه و سیاسی میدانند.
این کمپین در ادامه بیانیه خود آورده ایت که “یک روز پیش از اعدام، بیش از ۱۰۰ مأمور مسلح گارد ویژه و نیروهای اطلاعاتی به دستور مستقیم اللهکرم عزیزی، رئیس زندان قزلحصار، و معاونانش حسن قبادی و اسماعیل فرجنژاد به بند زندانیان سیاسی در واحد ۴ یورش بردند. در جریان این حمله، تمامی زندانیان با دستبند، پابند و کیسه بر سر، به سلولهای انفرادی منتقل شدند. سعید ماسوری، از چهرههای کلیدی این کارزار، نیز به زندان زاهدان تبعید گردید.”
به دنبال این رخداد، زندانیان زن در زندان قرچک و زندانیان زندان تهران بزرگ با برگزاری مراسم و سر دادن شعار، بر ادامه کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» تأکید کردند.
در همین هفته، گزارشها حاکی از صدور حکم اعدام برای یعقوب درخشان، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، است. او پیشتر به اتهام «تبلیغ علیه نظام» بازداشت شده بود.
براساس گزارشهای جمعآوریشده از منابع حقوق بشری، تنها در هفته گذشته، دستکم ۲۰ نفر در زندانهای مختلف کشور اعدام شدهاند. این در حالی است که طی یکسال گذشته، یعنی از زمان آغاز ریاستجمهوری مسعود پزشکیان، تعداد اعدامها به دستکم ۱۴۷۷ نفر رسیده؛ آماری که از سالهای گذشته بهویژه دوران ابراهیم رئیسی نیز بالاتر است.
در نشست خبری اخیر، غلامحسین محسنی اژهای، رئیس قوه قضاییه رژیم ایران، صراحتاً از دستگیری بیش از ۲ هزار نفر تنها در جریان «جنگ ۱۲ روزه» خبر داد و بر ادامه سیاست سرکوب تأکید کرد.
فعالان کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» این اقدامات را تلاشی برای ایجاد رعب و سکوت در جامعهای میدانند که با وجود تمام فشارها، همچنان خواهان عدالت، آزادی، کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت است.
در بیانیه مشترکی که از سوی فعالان این کارزار منتشر شده، آمده است:
«ما سرکوبها و اعدامهای غیرانسانی را محکوم میکنیم و از تمام وجدانهای بیدار و آزادیخواه در داخل و خارج میخواهیم که با حمایت فعال خود، صدای “نه به اعدام” را رساتر کرده و در گسترش این کارزار بکوشند.»
اعضای این کارزار همچنین نسبت به بیخبری از وضعیت زندانیان منتقلشده و احتمال خطر جانی برای آنها هشدار دادهاند و خواهان همبستگی عمومی با خانواده قربانیان و زندانیان در خطر شدهاند.
در پایان این بیانیه آمده است:
«رمز پیروزی در برابر استبداد و ارتجاع، اتحاد و همبستگی جمعی است. صدای پایهگذاران این کارزار نباید در سکوت خاموش شود.»
