اداره مهاجرت سوئد، از دادن هرگونه اجازه اقامت به فریبرز رضایی، روزنامهنگار تلویزیون آرین تیوی خودداری میکند. این در حالی است که او کارنامه پرباری در زمینه روزنامهنگاری دارد و به دلیل کارهای روزنامهنگارانه و تحقیقاتی ناچار به ترک ایران شده است و مدت ۱۰ سال است که در سوئد پناه گرفته است.
فریبرز رضایی در طول این مدت، به صورت مداوم عضوی از تلویزیون آرین تیوی به عنوان تلویزیون اپوزیسیون بوده و همواره چهره و صدایش در زمان پخش اخبار و دوبلاژهایی که انجام داده، پخش شده است.
او، در اعتراض به احکام ناعادلانه اداره مهاجرت سوئد علیه خودش، که به حقوق پناهندگی سیاسی وی هیچ نوع احترامی گذاشته نشده، در مقالهای در روزنامهی (آفتونبلادت) یکی از روزنامههای مشهور سوئد، از وضعیت خود ابراز نگرانی کرده و خطر جانی علیه خود در صورت دیپورت شدن به ایران را یادآوری کرده است.
رضایی در این مقاله نوشته است: “ده سال پیش، بهدلیل تعقیب و آزار توسط رژیم ایران، در سوئد درخواست پناهندگی دادم. در اکتبر ۲۰۱۹، فعالیت خود را در شبکه ماهوارهای سوئدی-کردی-فارسی آرین تیوی (Aryen TV) در استکهلم آغاز کردم. آرین تیوی میلیونها بیننده در خاورمیانه و بهویژه در ایران دارد. در طول شش سال گذشته، من با نام و تصویر خود به اجرای اخبار، دوبله مستندها و حضور به عنوان مهمان در برنامههای مختلف پرداختهام”.
با این وجود اداره مهاجرت سوئد مستندات این روزنامهنگار کورد را نپذیرفته و ایشان را فاقد حقوق پناهندگی دانسته و حکم اخراج این روزنامهنگار را صادر کرده است.
فریبرز رضایی در روزنامه آفتونبلادت همچنین نوشته است: “با وجود اینکه پنج بار در هفته به عنوان مجری در یک شبکه تلویزیونی ممنوعالفعالیت در ایران دیده شدهام، مقامات مهاجرتی سوئد ارزیابی کردهاند که (فعالیتهای من از نوع و وسعتی نیست که برای مقامات کشور متبوعم (ایران) جالب توجه باشد). بله، حکم اخراج من با این جمله توجیه شده است. کسانی که این جمله را نوشتهاند، گویا متوجه نیستند که اکنون جان من در خطر است”.
فریبرز رضایی با یادآوری اینکه سالانه صدها روزنامهنگار آزاد در ایران زندانی میشوند و در این کشور هیچ نوع آزادی بیانی وجود ندارد، همچنین با اشاره به کشتار مردم معترض توسط جمهوری اسلامی، عواقب خطرات هر نوع دیپورت خود را به اداره مهاجرت سوئد و مسئولان حکومتی این کشور توضیح داده است.
رضایی همچنین خواهان این شده که مسئولان اداره مهاجرت با درک شرایط این روزنامهنگار، اجازه اقامت او را صادر کرده و به حق و حقوق پناهندگیاش احترام بگذارند.
