مطبوعات بینالمللی امروز به سه موضوع اصلی پرداختهاند: نقصهای امنیتی اروپا در غیاب نیروهای آمریکا، رشد همپیمانی راهبردی روسیه و چین و فاجعه کودکان جنگزده در یمن و غزه.
آسیبپذیری اروپا در غیاب آمریکا
گزارش جدید مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک (IISS) هشدار میدهد که اروپا همزمان با تصمیم آمریکا برای کاهش حضور نظامی خود تا یکسوم نیروهایش در این قاره با «نقضهای جدی» در توان دفاعی خود مواجه است.
بر اساس این گزارش، اروپا هنوز فاقد سامانه دفاع موشکی یکپارچه و توان کافی برای رصد تهدیدات فضایی است و به شدت به سیستمهای آمریکایی مانند «پاتریوت» و «تاد» وابسته است. پیشرفت در توسعه سامانههای دفاعی جدید کند بوده و اهداف ناتو برای افزایش چهار برابری ظرفیت موشکی هنوز روشن نیست.
تنها بریتانیا و فرانسه موشکهای کروز برد بلند با برد حدود ۱۰۰۰ کیلومتر دارند و پروژه اروپایی «ELSA» برای تولید سلاحهای با برد بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر در دست اجراست. همچنین، اروپا در حوزههای فضایی و پرتاب ماهوارهها به شدت وابسته به آمریکا است؛ برای مثال، شرکت «SpaceX» در نیمه اول سال ۲۰۲۵ پرتابهایی انجام داده که از مجموع عملکرد سیستمهای اروپایی در یک دهه پیشی گرفته است.
در عملیاتهای دریای سرخ نیز نیروهای اروپایی برای رصد حملات گروه حوثیهای یمن به دادههای اطلاعاتی فضایی آمریکا وابستهاند و فقدان سیستم هشدار و رصد فضایی اروپایی همچنان به قوت خود باقی است. پروژه «Odin Eye» از سال ۲۰۲۱ آغاز شده اما هنوز فاصله زیادی تا پوشش کامل دارد.
روسیه و چین همپیمانی بیسابقه خود را اعلام کردند
روزنامه «نیویورک تایمز» گزارش داد که ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ در پکن روابط دو کشور را در «سطح بیسابقه» توصیف کرده و آن را جبههای متحد در برابر غرب معرفی کردند. این دیدار همزمان با برگزاری رژه نظامی بزرگ به مناسبت پایان جنگ جهانی دوم انجام شد و چین اعلام کرد که تا سال ۲۰۲۶ دریافت ویزا برای روسها را لغو میکند، هرچند هنوز اختلافاتی درباره خط لوله گاز وجود دارد.
کودکان یمن و غزه؛ قربانیان جنگ و گرسنگی
روزنامه «گاردین» با مقایسه وضعیت کودکان یمن و غزه نوشت که جنگها زندگی کودکان را ویران کردهاند. تأثیر جنگ تنها به بمباران محدود نمیشود، بلکه شامل گرسنگی، بیماری و ناامیدی نیز هست.
کسانی که از بمباران جان سالم به در میبرند، با مرگی تدریجی ناشی از سوء تغذیه و بیماری مواجهاند و «نجات یافتن به معنای زندگی نیست»، زیرا جنگ کودکان را از آرزوهایشان محروم و مادران را در درد و رنج فرو میبرد.
گاردین همچنین تأکید کرد که جامعه جهانی مسئول ادامه این فاجعه است، چرا که با تأمین سلاح برای طرفهای جنگ، به کشاندن کودکان به میدان منافع قدرتها کمک میکند. صلح واقعی تنها زمانی محقق میشود که قربانیان بهعنوان آسیبدیدگان بشری شناخته شوند، نه اهداف منافع بازیگران قوی.
