جمعی از فعالان و جریانهای مدنی و سیاسی در کرماشان، ایلام و لرستان با صدور بیانیهای، ضمن حمایت از خیزش دوباره مردمی در ایران، نسبت به مصادره سیاسی اعتراضات و بازتولید اشکال جدید استبداد هشدار دادند.
در این بیانیه که با شعار «زن، زندگی، آزادی» منتشر شده، امضاکنندگان بر حق اعتراض، آزادی بیان، مشارکت سیاسی و تشکیل اجتماعات بهعنوان حقوق بنیادین و غیرقابلانکار مردم تأکید کردهاند.
نویسندگان بیانیه با اشاره به نزدیک به پنج دهه حاکمیت جمهوری اسلامی، این دوره را همراه با سرکوب گسترده، نقض سازمانیافته حقوق بشر و تضعیف نهادهای مدنی و سیاسی توصیف کردهاند. به گفته آنان، این روند ایران را با بحرانهای عمیق سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی روبهرو کرده است.
در بخش دیگری از بیانیه، بر جایگاه کرماشان بهعنوان «قلب کوردستان» تأکید شده و آمده است که مردم کوردستان، همچون دیگر مردمان ایران، با پرداخت هزینههای سنگین انسانی، همواره خواهان پایان خشونت دولتی، بیعدالتی ساختاری و نفی حقوق شهروندی بودهاند.
امضاکنندگان اعلام کردهاند که از هرگونه خیزش مردمی علیه ساختارهای استبدادی حمایت میکنند، اما نسبت به تلاش برای تحمیل گفتمانهای فردمحور، تمامیتخواه و غیرپاسخگو هشدار میدهند. به باور آنان، خیزشهای مردمی متعلق به جامعهای متکثر است و نباید به نفع یک جریان خاص مصادره شود.
در این بیانیه، تحمیل شعارهای فردگرایانه و تلاش برای ایجاد هژمونی سیاسی، مغایر با اصول دموکراسی، گردش قدرت و حق تعیین سرنوشت ملتها دانسته شده است.
فعالان مدنی کرماشان، ایلام و لرستان تأکید کردهاند که جنبشهای اجتماعی تنها در صورتی میتوانند به گذار پایدار منجر شوند که بر پذیرش تکثر سیاسی، فرهنگی و زبانی، برابری حقوقی شهروندان، رد ایدئولوژیهای تمامیتخواه و پایبندی به سازوکارهای دموکراتیک استوار باشند.
آنان همچنین نسبت به ایجاد دوگانههای کاذب در دل اعتراضات هشدار داده و گفتهاند چنین رویکردهایی میتواند موجب شکاف اجتماعی و سوءاستفاده امنیتی علیه جنبشهای مردمی شود.
در بخش دیگری از بیانیه، جامعه مدنی کوردستان موضع خود را «نه به استبداد دینی و نه به بازگشت استبداد سلطنتی» اعلام کرده و بر ضرورت تضمین دموکراسی، حقوق بشر، عدالت انتقالی و حق تعیین سرنوشت ملتها تأکید کرده است.
امضاکنندگان هشدار دادهاند که اگر تلاش برای تحمیل پروژههای اقتدارگرا بر اعتراضات ادامه یابد، علاوه بر مخالفت با حاکمیت فعلی، بهطور علنی و مدنی با هر شکل از بازتولید استبداد نیز مقابله خواهند کرد.
در پایان، این بیانیه با دعوت به همبستگی دموکراتیک، از همه کنشگران و نیروهای آزادیخواه خواسته است در کنار مردم کوردستان و دیگر مردمان ایران، از انحراف خیزشهای مردمی به سود پروژههای تمامیتخواه جلوگیری کنند.
متن کامل بیانیه
بیانیه جمعی از فعالان و جریانهای مدنی و سیاسی کرماشان، ایلام و لرستان
در حمایت از خیزش دوباره مردمی و درخواست حمایت از ملت کورد در شرق کوردستان و تمامی آزادیخواهان جغرافیای سیاسی ایران
به نام زن، زندگی، آزادی
همگان بدانند که کرماشان قلب کوردستان بوده و خواهد ماند.
طی نزدیک به پنج دهه، حاکمیت رژیم تمامیتخواه مذهبی در ایران، با اتکا به سازوکارهای گسترده سرکوب، محدودسازی آزادیهای بنیادین، نقض سازمانیافته حقوق بشر و تضعیف نهادهای مدنی و سیاسی، جغرافیای سیاسی ایران را با مجموعهای از بحرانهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی مواجه ساخته است.
در این بازه، مردمان این جغرافیا ـ از جمله مردم کوردستان ـ با هزینههای سنگین انسانی و مدنی، از مسیرهای گوناگون اعتراض، مقاومت مدنی و کنشگری سیاسی، خواستار پایان دادن به چرخه خشونت دولتی، بیعدالتی ساختاری و نفی حقوق شهروندی و حق تعیین سرنوشت شدهاند.
با توجه به تداوم وضعیت کنونی و احتمال شکلگیری یا گسترش خیزشهای مردمی، ما بر این اصل تأکید میکنیم که حق اعتراض، حق مشارکت سیاسی، حق آزادی بیان و حق تشکیل اجتماعات و اعتراضات، از حقوق بنیادین و غیرقابل انکار مردم است و هرگونه سرکوب یا جرمانگاری این حقوق، مغایر با موازین شناختهشده حقوق بشر و اصول حکمرانی است.
۱) حمایت از خیزش مردمی و مخالفت با مصادره سیاسی آن
ما ضمن حمایت از هرگونه خیزش مردمی علیه ساختارهای استبدادی و ناقض حقوق بشر، هشدار میدهیم که مصادره اعتراضات عمومی از طریق تحمیل گفتمانهای فردمحور، تمامیتخواه یا غیرپاسخگو، و جعل و صداگذاری دروغین بر شعارهای مردم از سوی رسانههای وابسته، اقدامی مغایر با روح جنبشهای آزادیخواهانه و اصل «حاکمیت مردم» است.
خیزشهای مردمی متعلق به جامعه متکثر جغرافیای سیاسی ایران است و باید امکان نمایندگی برابر صداها، هویتها و گرایشهای سیاسی مختلف را حفظ کند.
ما تحمیل شعارهای فردگرایانه و تلاش برای ایجاد هژمونی یک جریان خاص بر حرکتهای اعتراضی را ـ صرفنظر از اشخاص یا نمادهای مورد ادعا ـ مغایر با مبانی دموکراسی، اصل گردش قدرت، پاسخگویی سیاسی و حق تعیین سرنوشت شهروندان و ملتها میدانیم.
تجربه تاریخی واحد سیاسی ایران نشان داده است که بازتولید الگوهای اقتدارگرایانه، حتی با صورتبندیهای جدید، میتواند به تکرار چرخه استبداد و انسداد سیاسی منتهی شود.
۲) ضرورت پاسداری از تکثر، برابری و همبستگی در جنبشهای اجتماعی
جنبشهای اجتماعی زمانی میتوانند به گذار پایدار و عادلانه منتهی شوند که بر پایه اصول زیر سامان یابند:
• پذیرش تکثر سیاسی، فرهنگی، زبانی و هویتهای ملی در جغرافیای سیاسی امروز ایران
• برابری حقوقی همه شهروندان و نفی هرگونه تبعیض
• رد هر نوع ایدئولوژی تمامیتخواه
• تعهد به سازوکارهای دموکراتیک، از جمله انتخابات آزاد، تفکیک قوا، استقلال قوه قضاییه، آزادی رسانهها و تضمین حقوق ملتها و اقلیتها
۳) هشدار نسبت به تشدید تنشها و بهرهبرداری امنیتی از شکافهای اجتماعی
ما همچنین یادآور میشویم که تحمیل شعارها و ایجاد دوگانههای کاذب در دل اعتراضات، میتواند موجب شکاف در صفوف مردم، تضعیف همبستگی اجتماعی و فراهم شدن زمینه سوءاستفاده تبلیغاتی و امنیتی علیه جنبشهای مردمی شود.
از اینرو، مسئولیت اخلاقی و سیاسی همه کنشگران آن است که با پرهیز از پروژههای هژمونیک و انحصارطلبانه، از انسجام و سلامت جنبش محافظت کنند.
۴) موضع جامعه مدنی کوردستان
نه به استبداد دینی، نه به بازگشت استبداد سلطنتی، و تأکید بر مسئله حق تعیین سرنوشت
جامعه کوردستان، با پشتوانه تجربه تاریخی و هزینههای سنگین مبارزه با دو الگوی اقتدارگرایی در ایران معاصر، بر این اصل پای میفشارد که گذار سیاسی مطلوب باید بر مبنای دموکراسی، حقوق بشر، عدالت انتقالی و تضمین حقوق ملی ـ سیاسی و شهروندی شکل گیرد.
ما تأکید میکنیم که مبارزه با استبداد حاکم نباید به پذیرش یا عادیسازی شکل دیگری از استبداد بینجامد.
۵) اعلام مسئولیت مدنی در برابر تداوم رویکردهای انحصارطلبانه
ما، بهعنوان طیفی از فعالان و جریانهای مدنی و سیاسی، اعلام میکنیم که در صورت تداوم تلاش برای تحمیل هژمونی جریانهای اقتدارگرا بر اعتراضات، ناگزیر خواهیم بود، علاوه بر شعارها و مطالبات ضد استبدادی علیه حاکمیت موجود، موضعگیری علنی و مدنی علیه هر نوع پروژه تمامیتخواه و بازتولیدکننده استبداد را نیز در دستور کار قرار دهیم؛ زیرا پاسداری از مسیر دموکراتیک جنبش، بخشی از مسئولیت عمومی ما در برابر آینده است.
۶) دعوت به همبستگی دموکراتیک
در پایان، از همه نیروهای جامعه مدنی، کنشگران سیاسی و شخصیتهای مستقل و آزادیخواه دعوت میکنیم که با تأکید بر اصول دموکراسی، حقوق بشر و تکثرگرایی، در کنار مردم کوردستان و دیگر مردمان جغرافیای سیاسی ایران، رویکردهای انحرافی و انحصارطلبانه را محکوم کنند و اجازه ندهند خیزشهای مردمی به سود پروژههای تمامیتخواه منحرف شوند.
آینده تنها از مسیر نفی هرگونه استبداد، تضمین برابری شهروندی و التزام به سازوکارهای دموکراتیک مشارکتی و حقوق ملتها قابل دستیابی است.
امضاکنندگان:
۱.مهرداد مشعشعی
۲.افشین غلامی
۳.کیارش شهسواری
۴.آلان حمیدی
۵.سهراب کریمی
۶.فاضل ولیان
۷.فرزانە اردشیری
٨.شهریارطهماسبی
۹.دیاکو شفیعی
١٠.قادر الیاسی
١١.آویر کرماشان
۱۲.هژار کرماشانی
۱۳.کمال رستمی
۱۴کامبیز نجفی
١۵.شورش شهباز
۱۶.دانشیار جهانی
۱۷.دیلان کوردستان
١٨.علیفضا جلیلیان
۱۹. مقداد امیدی
۲۰محمدرضا اسکندری
۲۱.طاهره خرمی
۲۲.وریا محمدی
۲۳.فریبرز رضایی
۲۴.فریدون قنبرویسی
۲۵.تیتان گلاریس
۲۶.شهلا کاکایی
۲۷.بابان الیاسی
۲٨. کاکی رستم الماسی
۲۹.عەلا سەلاحیان
۳۰.شنو مهرپرور
۳۱.کیومرث فتحی
۳۲.اقبال صفری
۳۳.پژمان شریعتی
۳۴.امیر راستگو
۳۵.آراس زحمتکش
۳۶.مجیدحقی
۳۷.جلال دالاهو
۳٨.منصور ایراندوست
۳۹. جمشید خسروی
٤۰ژیارجهانفرد
٤۱.آنیسا جعفری مهر
٤۲.رسول بسطامی
٤۳.ساسان عادلی
٤٤.هیوا اعظمی
۴۵.آگری اسماعیلنژد
۴۶.هوا شوانی
۴۷.جمیل سعیدی
۴٨.سامرند سرزلی
۴۹.علی مازودجی
۵۰.لیلا دلپسند
۵۱.لیلا عزتپور
۵۲.اقبال صفری
۵۳.محمد جمشیدی
۵۳.عیسی بازیار
۵۴.علی اشرف مرادی
۵۴.وحید کمالی
۵۵.عباس نامی
۵۶.بیژن قبادی
۵۷.کاوە آهنگری
۵٨.سعدللە جهانگیری
