روزنامه “اقتصاد ملی” در گزارشی با عنوان «سرگردانی در پیچوخم درمان» به بحران عمیق نظام سلامت ایران و پیامدهای آن برای مردم پرداخته است؛ بحرانی که نتیجه سودجویی، هزینههای گزاف درمان و بیعدالتی در دسترسی به خدمات پزشکی است.
در این گزارش آمده است: «ترس از درد و بیماری، اضطراب از آینده و سردرگمی میان درمانهای پرهزینه، این روزها به واقعیتی تلخ برای بسیاری از شهروندان بدل شده است. نظام درمان کشور در شرایطی بحرانی قرار دارد که منافع مالی و سودجویی، جای سلامت و حقوق بیماران را گرفته است.»
نسخهنویسیهای متعدد و گاه غیرضروری، آزمایشهای گرانقیمت و تضاد منافع میان برخی پزشکان و مراکز درمانی، سلامت را به کالایی پرهزینه تبدیل کرده و بسیاری از بیماران را به مرز ناامیدی کشانده است. این معضل، نه تنها کیفیت زندگی بیماران را تهدید میکند، بلکه به چالشی اساسی برای کل ساختار نظام سلامت بدل شده است؛ ساختاری که به بازنگری عمیق نیاز دارد.
در بسیاری از شهرهای بزرگ و کوچک، روزانه شاهد بیمارانی هستیم که میان مطبها، کلینیکها و بیمارستانها سرگردانند؛ نه فقط بهدلیل درد جسمانی، بلکه بهخاطر فشار روانی ناشی از هزینههای درمان و آیندهای مبهم. در این مسیر، خانوادهها بارها و بارها به امید درمان به پزشکان مختلف مراجعه کردهاند، اما با نسخههایی روبهرو شدهاند که گاه بیش از آنکه در خدمت سلامت باشد، در خدمت منافع مالی برخی افراد و نهادهای درمانی است.
افزون بر گرانی روزافزون دارو و خدمات درمانی، دریافت زیرمیزی در برخی بیمارستانها برای انجام عملهای جراحی نیز به یکی دیگر از معضلات جدی نظام سلامت بدل شده است؛ پدیدهای که بیش از همه اقشار کمدرآمد و آسیبپذیر جامعه، از جمله کارگران را تحت فشار قرار داده است.
بر اساس گزارشهای موجود، شمار قابل توجهی از بیماران به دلیل هزینههای بالا و ناتوانی در تأمین دارو، از ادامه درمان منصرف شدهاند؛ روندی که در صورت ادامهدار بودن، میتواند تبعات انسانی و اجتماعی گستردهتری بههمراه داشته باشد.
