در هشتاد و هشتمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان در ۵۲ زندان ایران و شرق کوردستان روز سهشنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ دست به اعتصاب غذا زدند. این اقدام اعتراضی در واکنش به موج گسترده اعدامها، صدور و تأیید احکام جدید مرگ، و جانباختن سمیه رشیدی، زندانی سیاسی محروم از رسیدگی پزشکی، صورت گرفته است.
سمیه رشیدی به دلیل عدم دسترسی به خدمات درمانی جان خود را از دست داد؛ مرگی که فعالان حقوق بشر آن را بخشی از سیاست «زجرکش کردن» زندانیان توصیف کردهاند. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیانیهای ضمن ابراز همدردی با خانواده رشیدی، این رویداد را هشداری درباره وضعیت بحرانی بیماران در زندانهای ایران دانست.
در کنار این مرگ تلخ، اجرای حکم اعدام بهمن چوبیاصل به اتهام جاسوسی در روندی مبهم، صدور حکم اعدام برای دو زندانی سیاسی حامد ولیدی و نیما شاهی در دادگاه انقلاب کرج، و تأیید حکم اعدام پیمان فرحآور در دیوان عالی کشور نگرانیها از شدت گرفتن سرکوب قضایی را افزایش داده است.
همزمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، مای ساتو، نسبت به نقض گسترده حقوق زندانیان هشدار داده و آمارها نشان میدهد تنها در شهریورماه ۱۹۰ نفر در ایران اعدام شدهاند؛ رقمی که به گفته فعالان حقوق بشر در ۳۵ سال گذشته بیسابقه بوده است. شمار اعدامها در شش ماه نخست سال ۱۴۰۴ به ۸۷۱ نفر رسیده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیانیه خود این اعدامها را «جنایات ضدانسانی» خوانده و خواستار توقف فوری این روند شد. در بیانیه آمده است: «ماشین اعدام را میتوان با همبستگی و اتحاد متوقف کرد. هر حرکت اعتراضی در برابر یک حکم اعدام، گامی در مسیر توقف این روند ظالمانه است.»
اعتصاب غذای این هفته در زندانهای اوین، قزلحصار، مرکزی کرج، تهران بزرگ، قرچک، شیبان اهواز، عادلآباد شیراز، زاهدان، مشهد، تبریز، اورمیه، سنه (سنندج)، مریوان، مهاباد، بوکان، بانه، سقز، کامیاران و دهها زندان دیگر برگزار شد.
