حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) با انتشار بیانیهای فوری، از آغاز خیزش نوین مردم ایران در روز ۸ دیماه ۱۴۰۴ خبر داد و اعلام کرد این خیزش در اعتراض به سیاستهای جمهوری اسلامی و بحرانهای عمیق اقتصادی، معیشتی و اجتماعی شکل گرفته است.
در این بیانیه آمده است: جمهوری اسلامی طی نزدیک به نیمقرن، با کشتار، سرکوب، خفقان، نظامیسازی جامعه و فقیرسازی مردم، نیروی اجتماعی ایران را هدف قرار داده و با تحمیل بحرانهای سیستماتیک، تداوم حاکمیت خود را دنبال کرده است. تمرکزگرایی، سرکوب ملیتها، نقض حقوق زنان، محدودسازی آزادی بیان، زندانیکردن روشنفکران و واداشتن جوانان به مهاجرت، از سیاستهای مستمر حاکمیت عنوان شده است.
پژاک با اشاره به غارت منابع ملی و هزینهکرد آنها در پروژههای نظامی، مداخلات منطقهای و حمایت از گروههای مسلح، این روند را عامل اصلی فروپاشی اقتصادی و محرومیت مردم دانست و تأکید کرد تسلط نهادهای نظامی و شبکههای رانتی بر اقتصاد، بنیان تولید و بازار را ویران کرده است.
در ادامه، بیانیه تصریح میکند که خیزش هر بخش از جامعه، صدای همه اقشار تحت فشار است و راه عبور از بحرانها در ایران آینده، تنها از مسیر همبستگی میگذرد. پژاک با تأکید بر چشمانداز انقلاب «زن، زندگی، آزادی»، اعلام کرد حمایت کامل خود را از هر کنش دموکراتیک علیه دیکتاتوری اعلام میکند.
این بیانیه چهار محور را برجسته میکند:
۱) ناکامی سیاست امنیتیسازی مطالبات مردم و شنیدهشدن «صدای انقلاب»؛
۲) هشدار نسبت به انحصارطلبی و فرصتطلبی سیاسی و تلاش برای مصادره جنبش؛
۳) بهرسمیتشناختن همه هویتها و مطالبات، بهویژه ملیتهای تحت ستم، بهعنوان بخش جداییناپذیر جنبش دموکراتیک؛
۴) ضرورت پیشاهنگی زنان و نقش تعیینکننده جوانان برای تداوم ریشهای و پایدار خیزش.
پژاک در پایان تأکید کرده است: مردم ایران با تکیه بر انقلاب «زن، زندگی، آزادی» انتخاب خود را برای دموکراسی و زندگی آزاد انجام دادهاند و «کاروان آزادی مردم ایران با وحدت و همبستگی دموکراتیک به پیروزی خواهد رسید».
