در پی تحولات اخیر و انتشار گزارشهایی درباره احتمال آغاز مذاکرات جدید بین دولت ترکیه و حزب کارگران کوردستان (پ.ک.ک)، سعید آسلان، دبیرکل حزب کارگر ترکیه (اَمَک پارتی)، در گفتوگو با روزنامهی “ینیاوزگور پولیتیکا” هشدار داد که دولت ترکیه این روند را ابزاری برای تثبیت قدرت خود در داخل میداند و اهداف توسعهطلبانهاش در منطقه همچنان پابرجاست.
آسلان با اشاره به سخنان اخیر رجب طیب اردوغان درباره “برادری ترک، کورد و عرب” گفت: «دولت تلاش دارد مفاهیم صلحآمیز را در قالب پروژه نئوعثمانی بازتعریف کند. این رویکرد نه تنها بیانگر عقبنشینی از سیاستهای توسعهطلبانه نیست، بلکه تأکیدی دوباره بر همان جاهطلبیهای منطقهای است.»
انحلال داوطلبانه پکک، فرصتی برای صلح
دبیرکل حزب کارگر، تصمیم احتمالی پ.ک.ک برای انحلال و کنار گذاشتن سلاح را گامی تاریخی دانست و گفت: «این تحولی است که هیچکس نمیتواند با آن مخالفت کند. مردم کورد سالها هزینههای سنگینی دادهاند و گاه بهطور کلی قربانی تعریف موسع دولت از “تروریسم” شدهاند.»
او این تحول را آغاز دورهای نوین در مبارزات مشترک برای دموکراسی توصیف کرد و افزود: «ما این مرحله را فرصتی برای اتحاد نیروهای مترقی کورد و ترک میدانیم. اتحاد طبقهی کارگر در هر دو جامعه، کلید دگرگونی واقعی است.»
نقشه راه دولت: گامبهگام، در چارچوب منافع قدرت
آسلان با انتقاد از رویکرد دولت ترکیه در تعامل با مسئلهی کورد، اظهار داشت: «وقتی دولت میگوید -ما در پاسخ به هر گامی از سوی کوردها، گامی برخواهیم داشت، در واقع چارچوبی پلکانی و مشروط ترسیم میکند؛ چارچوبی که تجربه تلخ فروپاشی یکجانبه میز مذاکره در سال ۲۰۱۵ را تداعی میکند.»
او تأکید کرد که دولت بار دیگر قصد دارد با استفاده ابزاری از فضای گفتوگو، اهداف چندگانهای را دنبال کند: «پیش از هر چیز، تحکیم جبهه داخلی و بازآرایی روابط اجتماعی و سیاسی در داخل کشور. همچنین، با ترسیم تصویری ساختگی از اتحاد با حزب برابری و دموکراسی خلقها (دمپارتی)، میکوشد رقیب اصلی خود، یعنی حزب جمهوریخواه خلق را به حاشیه براند؛ حزبی که در انتخابات محلی گذشته، با همراهی دمپارتی توانسته بود شکست سنگینی به حزب حاکم وارد کند.»
مبارزه مشترک خلقها، تنها راه تحقق دموکراسی
به گفتهی سعید آسلان، دولت ترکیه تنها زمانی به گامهایی در مسیر گفتوگو و تنشزدایی تن میدهد که این گامها در خدمت منافع سیاسی و اقتصادی آن باشد. او در پایان گفت: «پیشرفت دموکراتیک، همچنان وابسته به مبارزهی مشترک خلقها و نیروهای مترقی است. ما این مسیر را تنها راه پایدار برای تحقق عدالت و آزادی میدانیم.»
